Pauline Broekema - Het Boschhuis
“De laarzen jagen geen angst meer aan. Want de teerling
is geworpen. Denk aan mij.”
Met Het Boschhuis heeft
Pauline Broekema een indrukwekkend monument neergezet voor haar veel te vroeg
gestorven oom Pieter ter Beek, broer van haar moeder, die als verzetsstrijder door de Duitsers is geëxecuteerd.
Maar het boek is veel meer: het is een familiekroniek, een geschiedschrijving
van het dagelijks leven, een ontdekkingsreis door het leven, een boek dat
inzicht geeft en dat aanzet tot reflectie. Dat alles is ingebed in een context van
de grote wereldgeschiedenis.
Pauline Broekema begon aan dit boek, of eigenlijk aan het
onderzoek dat eraan voorafging, om haar overleden moeder weer “terug te krijgen”,
om meer inzicht te krijgen in het leven van die moeder en in de gebeurtenissen
die dat leven zo getekend hebben. Uit diepgaand en uitgebreid archiefonderzoek, interviews en ander bronnenmateriaal haalde ze gaandeweg steeds meer informatie,
waardoor ze uiteindelijk deze familiegeschiedenis begint op het moment dat haar
overgrootouders elkaar ontmoetten in 1884. We volgen het verhaal tot de naoorlogse
jaren, toen iedereen zo goed en zo kwaad als dat ging het leven weer probeerde op te pakken.
Maar het boek is veel meer dan alleen deze geschiedenis.
Maar het boek is veel meer dan alleen deze geschiedenis.
