Indrukwekkend monument voor indrukwekkende mensen

Pauline Broekema - Het Boschhuis

“De laarzen jagen geen angst meer aan. Want de teerling is geworpen. Denk aan mij.”

Met Het Boschhuis heeft Pauline Broekema een indrukwekkend monument neergezet voor haar veel te vroeg gestorven oom Pieter ter Beek, broer van haar moeder, die als verzetsstrijder door de Duitsers is geëxecuteerd. Maar het boek is veel meer: het is een familiekroniek, een geschiedschrijving van het dagelijks leven, een ontdekkingsreis door het leven, een boek dat inzicht geeft en dat aanzet tot reflectie. Dat alles is ingebed in een context van de grote wereldgeschiedenis.

Pauline Broekema begon aan dit boek, of eigenlijk aan het onderzoek dat eraan voorafging, om haar overleden moeder weer “terug te krijgen”, om meer inzicht te krijgen in het leven van die moeder en in de gebeurtenissen die dat leven zo getekend hebben. Uit diepgaand en uitgebreid archiefonderzoek, interviews en ander bronnenmateriaal haalde ze gaandeweg steeds meer informatie, waardoor ze uiteindelijk deze familiegeschiedenis begint op het moment dat haar overgrootouders elkaar ontmoetten in 1884. We volgen het verhaal tot de naoorlogse jaren, toen iedereen zo goed en zo kwaad als dat ging het leven weer probeerde op te pakken. 
Maar het boek is veel meer dan alleen deze geschiedenis.

Mijn Vrijheid

Vrijdag kreeg ik de dichtbundel Waar we wonen van Thomas Möhlmann. Eigenlijk was ik nog niet van plan hem nu al te gaan lezen, ik worstel me nog steeds door Vrijheid van Jonathan Franzen. Vraag me niet waarom ik worstel, ik weet het zelf niet. Vrijheid is eigenlijk een prima boek, maar tegelijkertijd gaat het maar door en door en door... nou ja, dat dus. Ik kan ook geen rust en de tijd vinden om achter elkaar door te lezen. Die onderbrekingen geven mij vaak het gevoel dat ik iets lees dat ik al eerder heb gelezen. Zou bij zomaar kunnen, want in Vrijheid laat Franzen hetzelfde verhaal meerdere malen terugkomen, steeds door de ogen van een ander. 
Maar toch wil ik dit eerst uitlezen voordat ik aan een volgend boek begin. 

Denk ik.

Verwacht ik. 

Hoop ik....